"De Haagse Tijden" was naast een krant ook een internetsite met nieuws uit Den Haag. Een van de rubrieken was Vroem-Vroom en daarin schreef John Vroom artikelen over mobiliteit. Die reeks zou niet compleet zijn zonder Fiats en laat hij daar nou net een heleboel tekst aan gewijd hebben.
Niet alleen de 500, 600, 1100 en 125 kwamen aan bod, ook de Fiat 850 en de Fiat 850 Spider werden besproken waarbij John zijn herinneringen de vrije loop liet. Absoluut leuk om te lezen. Helaas voor de Hagenezen is er een eind gekomen aan het geheel en komen er (voorlopig) geen nieuwe columns van John.
Zijn artikel over de Berlina:

Fiat is altijd sterk geweest in het ontwerpen en produceren van kleine auto’s met een geheel eigen karakter. De 500 en 600 zijn daar mooie voorbeelden van. En ineens was daar de 850 in 1964. Een bijzonder ontwerp. Motor achterin, maar een heel korte achterkant en een heel aparte lijn die toch een beetje aan een grotere 600 deed denken. Bagageruimte voorin onder de ‘motorkap’ die tegenwinds openklapte en een interieur met ruimte voor vier personen, zoals Fiat je wilde doen geloven.
Sterker nog, een goede kennis van mij is er zelfs met vijf personen mee op vakantie naar Spanje gegaan. Maar ja, dat waren de jaren zestig, dus wisten wij veel van comfort, SUV’s en meer van dat soort ruimtegedoe. Tweedeurs met niet-verstelbare, maar wel naar voren klapbare stoeltjes voor een instap naar de achterbank. Uiteraard ging ik naar de introductieshow van Fiat-dealer Swart in de Parkstraat in Den Haag. Toch een bijzonder en elegant model voor die tijd. Hij had 39 pk met een topsnelheid van 120 kilometer per uur. De 850 kostte toen 4945 gulden. En dan die kleuren... Ik herinner mij nog een lichtblauwe met banden met een smal, wit vlak. Een toch wel eigentijds dashboard met de Fiat tuimelschakelaars voor het licht en de ruitenwissers. Alle Fiats hadden in die tijd dat paddenstoelachtige contactsleuteltje met dat langwerpige model voor de deursloten. Met de code van de sleutel erin gegraveerd en die stond ook in het contactslot. Handig voor het dievengilde. Bij de handrem een hendel voor de choke en de starter. Toen normaal, daarna verdwenen en nu is die startknop weer zeer eigentijds en sportief. Gekke wereld toch! Tochtraampjes in de voorportieren en voor die tijd veel ruimte. Het 850 cc motortje deed goed zijn best en zoals bij alle Fiats nodigde hij uit tot een sportief rijgedrag. Op het achterklepje zat geen slot. Gewoon een lipje dat je omlaag moest drukken en dan ging de klep open. Daar zat ook de benzinedop. Zou je nu niet meer in je hoofd halen, zo zonder slot. Ook op de 850 plakte de fabrikant op de achterruit een transparante sticker met de letters FIAT in witte letterblokken die de meeste eigenaren tot mijn verbazing ook nog op de ruit lieten zitten. De 850 bleef in productie tot 1971 en er werden in totaal 1.780.000 exemplaren van geproduceerd. In de loop van de jaren ontwikkelde Fiat op basis van de 850 een Coupé en een Spider versie. In die tijd kocht ik mijn eerste nieuwe Fiat. Ja, een 850 Sport Coupé. Een beeldschone auto!
En de tekst over de Spider:

Wat maakte Fiat toch mooie Coupés en Cabrio’s begin jaren zeventig. Zelf koos ik voor een gloednieuwe, donkergroene Fiat 850 Sport Coupé. Ook een hoogtepunt van esthetisch genot was de Fiat 850 Sport Spider, maar die was toch iets boven mijn budget. Een fantastisch elegant model, getekend door de Italiaanse designer Giugiaro in dienst van Bertone. Ik heb er vaak in gezeten in de showroom van Fiat dealer Swart in de Parkstraat om een goede afweging te maken welk model uiteindelijk te kiezen.
Als ik er nu weer naar kijk, vind ik het toch nog steeds een heel fijne Cabrio. Een ranke, elegante schoonheid. Wat een mooie lijnen. Lage neus met twee eigenwijs opstaande koplampen. Subtiel chromen bumpers. Ook mooi chromen omlijsting langs de voorruit en de zijramen en een vlakke karakteristieke achterkant met een sportief chromen benzinedop bij de achterklep. Sommigen zullen hem wellicht typeren als een vrouwenautootje, maar dat zegt wellicht meer over hun gevoel voor esthetiek dan over deze Spider, maar dat terzijde. Het interieur zag er ook heel sportief en stijlvol uit. Lekkere, overigens niet verstelbare, kuipstoeltjes, die alleen maar voor- en achteruit konden. Fraai houten sportstuur met matzwarte spaken met sportieve gaten. Het dashboard was eveneens een genot om naar te kijken. Zeer afwijkend van de Sport Coupé met klokken en tuimelschakelaars uit de grotere broer, de 124 Spider. Prachtig houten afwerking over de gehele breedte. De twee grote klokken van de snelheidsmeter en de toerenteller en de drie kleinere hadden een sportieve matzwarte omlijsting wat mooi matchte met het hout. Het lastige was dat door de brede wielkasten de pedalen wat naar het midden toe waren geplaatst, zodat je wat scheef in de stoel zat. Bagage-ruimte was natuurlijk wel een dingetje, want die was beperkt. Onder de ‘motorkap’ voorin was wat ruimte voor een klein koffertje en wat tassen en achter de kuipstoeltjes was er eveneens ruimte voor twee tassen en dat was het dan. Dus ‘travelling light’ was het motto. Bijzonder was de constructie van de linnenkap, waarbij de kap na het neerklappen geheel werd opgeborgen in de daartoe in de carrosserie aangebrachte ruimte. Voor de winterperiode was een losse hardtop als optie leverbaar. Motorisch gezien was het een 843 cc benzinemotor met 54 pk die met de versnellingsbak achter in de wagen was geplaatst. Hij had achterwielaandrijving en die combinatie maakte hem wat zijwindgevoelig. De inhoud van de benzine-tank was dertig liter en de topsnelheid circa 145 kilometer. Veel liefhebbers zullen bij het zien van deze Fiat denken aan vakantieritten naar Umbrië en Toscane, maar het fijnst vond ik ritten met deze Spider op landweggetjes of op die weg van Wassenaar naar Rijnsburg. Kap los en luisteren naar die mooie, volle toon van het motortje achterin. Heer-lijk!
- Details
Fiat zorgde er voor dat de 850 ook bij de jongste lezers onder de aandacht werd gebracht onder het motto "de jeugd van nu is de klant van de toekomst".
De Italiaanse Donald Duck was een van de tijdschriften waarin dat gebeurde. Hieronder zie je één van de afleveringen (en als je op de foto klikt kun je het hele verhaal bekijken):
Dit artikel had ik nog nooit ergens gezien, tot het op Facebook ineens in meerdere groepen opdook. Om het makkelijker vindbaar te maken laat ik het hier ook zien, met vertaling.
|
DE ONTDEKKINGEN van Nucci Cima
|
Terwijl ik wacht op mijn t-shirt bouw ik een Fiat 850. Beetje overdreven natuurlijk want een hele Fiat 850 bouw je niet in een week of wat, dat weten we allemaal. Maar deze Fiat 850 moet lukken:

Vond de importeur van Fiat in Nederland Autovisie belangrijker dan Autokampioen, het lijfblad van de ANWB? We zullen het nooit weten maar wat we wel weten is dat de Fiat 850 met kenteken GU-64-84 door beide bladen werd getest in september/oktober van 1964.
De roadtest in Autovisie verscheen op 9 oktober en een verslag daarvan vind je HIER terug.

Deze foto verscheen op de Autokampioen van 24 oktober:

Het blad Autoweek heeft online een leuke rubriek "In het wild" waar lezers klassieke auto's laten zien die ze gespot hebben. Recent kwam daar een Fiat 850 Special in beeld en het verhaal dat er bij hoort kun je HIER lezen.
Deze Special is eigenlijk een Seat maar de Nederlandse importeur registreerde Seats vaak ook als Fiat. Het is een origineel Nederlandse 850, dus dat is zeker leuk. De huidige eigenaar heeft hem op het moment dat ik dit artikel publiceer bijna twee jaar.
Een van de eerste Fiat 850's die in Nederland aankwam werd door Autovisie in 1964 aan de tand gevoeld in een heuse "Roadtest". 
Als je een grotere afbeelding wilt zien klik je op de foto's hieronder.
De laatste afbeelding kan niet worden vergroot.

Spoiler alert: ze vonden het een opmerkelijk pittige, veel rijplezier belovende verschijning.
In 1965 verscheen er in Autovisie een multitest met daarin, naast de Fiat 850, een Daf, een Simca, een NSU, een Citroën en een Volkswagen. De redacteuren (allemaal mannen!) gaven punten voor diverse belangrijke punten en zo kwam de Fiat 850 op een nipte derde plaats. En om het goed te maken voor de andere helft van de wereld mocht er één vrouw ook nog wat frivole woorden aan wijden.
Alles bij elkaar een grote lap tekst die ik hier niet ga herhalen maar ik heb de pagina's gescand en daar een album mee gemaakt.










